Kapitał własny to część finansowania przedsiębiorstwa, która należy do właścicieli. Stanowi różnicę między aktywami firmy a jej zobowiązaniami, a więc można go traktować jako „majątek netto” przedsiębiorstwa. Kapitał własny jest zawsze wykazywany w bilansie w rocznym sprawozdaniu finansowym.
Jak oblicza się kapitał własny?
Kapitał własny oblicza się jako:
Kapitał własny = Aktywa - Zobowiązania
Jeśli przykładowo przedsiębiorstwo ma aktywa o wartości 5 mln kr. i dług w wysokości 3 mln kr., kapitał własny wynosi 2 mln kr.
Z czego składa się kapitał własny?
- Wniesiony kapitał – kwota wniesiona do przedsiębiorstwa przez właścicieli (np. kapitał zakładowy w spółce ApS lub A/S).
- Rezerwy – zgromadzone środki, które nie zostały wypłacone w formie dywidendy.
- Zysk zatrzymany – zyski z lat ubiegłych, które pozostały w przedsiębiorstwie.
- Wynik roku – zysk lub strata z ostatniego roku obrotowego.
Znaczenie kapitału własnego
Kapitał własny pokazuje, jak odporne finansowo jest przedsiębiorstwo. Wysoki kapitał własny oznacza większą siłę finansową, lepsze możliwości pozyskania kredytów i inwestycji oraz większą zdolność do absorbowania strat. Niski lub ujemny kapitał własny może natomiast sygnalizować trudności finansowe i niepewność co do kontynuacji działalności firmy.
Kapitał własny a przepisy dotyczące spółek
W Danii prawo spółek określa wymogi dotyczące kapitału własnego spółek. Na przykład spółka ApS musi posiadać minimalny kapitał w wysokości 40 000 kr., a spółka A/S – co najmniej 400 000 kr. Jeśli kapitał własny spadnie poniżej połowy kapitału zakładowego, zarząd ma obowiązek zareagować, często poprzez zwołanie walnego zgromadzenia i przedstawienie wyjaśnień dotyczących przyszłości spółki.
Przykład
Przedsiębiorstwo ma następujący bilans:
- Aktywa: 1.200.000 kr.
- Zobowiązania: 800.000 kr.
Kapitał własny wynosi: 1.200.000 - 800.000 = 400.000 kr.
Kapitał własny jest więc kluczowym wskaźnikiem zarówno dla właścicieli przedsiębiorstwa, inwestorów, jak i kredytodawców, ponieważ odzwierciedla kondycję finansową firmy.